به نظر دچار 1ی قلم شدهام. انبوهی از حرفها و احساسات ریز و درشت دارم که در طول سالیان جاری جمع شدهاند اما قلم هیچ توانی برای تخلیه ندارد و این عدم تخلیه باعث تلنبار حجم عظیمی شده که مرا منگ و احوالاتم را دچار کرختی بیسابقهای کرده است. حتی بهترین و بدترین اخبار، حرکتی را سبب نمیشود. نه نشاط نوشتن هست و نه انرژی اوان جوانی برای مطرح شدن. به دور از هیاهوی اجتماع باید در گوشهای چنباتمه زد تا کرمهای درونی بلولند و هیچ نماند.
برچسب:
نویسنده: ایلیا رستگار