یادداشتهای پراکنده هادیتک

در این مطلب، جدیدترین اخبار و اطلاعات مربوط به «در جستجوی حقیقتی برای ادامه» را به همراه نکات مهم و جزئیات تکمیلی خواهید خواند. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. بعد از آنکه روزی آخرین نفس‌هایم را شمردم، بسیار دوست دارم بدانم زندگی فعلی جز یک خواب ملال‌آور طولانی که اتفاقا بسیار هم سریع گذشت نبود. تمام عمر به امید رسیدن به اهدافی گذشت که قطعا نمیشد به همه آنها رسید. که اگر آن ام...

بعد از آنکه روزی آخرین نفس‌هایم را شمردم، بسیار دوست دارم بدانم زندگی فعلی جز یک خواب ملال‌آور طولانی که اتفاقا بسیار هم سریع گذشت نبود. تمام عمر به امید رسیدن به اهدافی گذشت که قطعا نمیشد به همه آنها رسید. که اگر آن امیدها و میل به جاودانگی نبود، به ندرت نسل بشر ادامه پیدا میکرد چرا که دیگر کارگری نمیماند که مطامع اربابان و صاحبان قدرت را به جای آورد و فریفته امیدهایی باشد که به نسیه به ایشان فروخته میشود و آن اربابان برای ادامه حیات خود بایستی دست به کار میشدند و از بزرگترین لذتشان که قدرت است...

میدانی فرق بین من و تو در چیست؟ فرق ما در اینست که تو برای رد تمام آنچه من میگویم بهانه داری اما من لابلای فریادهای اختلاف، ثانیهای به ریشه باورهایم ضربه تردید میزنم تا شاید مسیرم را به سمت حقیقت کج کنم حال آنکه من چنین تلاشی را در تو نمیبینم. تو شبیه خدایان بر آنچه باور داری مهر قطعیت میزنی و من متزلزل از همه جا با تکیه بر آنچه یقین میدانم حرکت میکنم و بیم آن دارم که در جریان همین تزلزلها از حرکت بایستم. در چشم دیگران تو نماد قدرت مینمایی و من در هیئت ضعف. اینگونه است که امثال تو هر روز پررنگتر و مطمئنتر پیش میروند و من تا آن زمان که نفس دارم زیر ساطور تردید به هر گوشه میگریزم تا بنیانم از هم نپاشد. بخوانید...

ای پیری، ای کلاف در هم تنیده عمر، ای یاور صمیمی و دیرین مرگ؛ اگر بگویم از تو نمیترسم دروغ گفتهام اما به گمانم ترسی بزرگتر از تو و مرگ وجود داشته باشد. من از آن روز بیم دارم که تو چون ماری گرسنه اطراف من حلقه زدهای و مرگ جای دندانهای تو نشسته و من از بیم آنکه مبادا گفتههای دوپایان به خصوص دیندارانشان از کیفیت پس از مرگ صحیح باشد، به فکر بازنشانی افکارم بیفتم و دست به اعمالی بزنم که یک عمر آنها را با عقل ناقص خویش انتقاد کردهام. از خویشتن میخواهم که در راهی که در آن به یقین نرسیدهام قدم پیش نگذارم و اگر یک دم مانده به مرگ حتی به گفتههای این دوپایان ذلیل یقین آوردم، هرگز عناد نورزم. بخوانید...

نویسنده: هادیتک - جمعه بیست و چهارم آذر ۱۴۰۲ من همیشه در برزخ توانستن و نتوانستن، شروع کردن یا نکردن یک فعالیت تاثیرگذار در زندگی بودهام. مهمترین کارها هم بیارزش مینماید و در کل چیزی نیست که آدم بخواهد برایش تلاشی انجام دهد. زندگی یک جنگ بزرگ است که ظلمها و مرگهای پیرامون، همیشه ناقوس دشنام و شکست ما را بلند میکنند و حتی امنترین دیوارها و اثربخشترین اکسیرهای حیات نیز کمک چندانی به حفظ ما نخواهند کرد و بالاخره روزی زیر شمشیر مرگ، طوری خواهیم شد که قبل از تولد بودهایم. بخوانید...

از بعضی چیزها خیلی وقت است عبور کردهام و هیچ تصوّری از بازگشت ندارم حتّی اگر در این باقیمانده عمر، بهشتی عینی برایم رؤیت شود. شاید از نظر خیلیها من سنگی شده باشم که هیچ معجزه ای مرا تکان نمیدهد اما آرامش فعلی من در این بلاتکلیفی محض بسیار بیشتر از آرامشی است که برایم ترسیم میکنند. عقل و منطق تنها راهنمای من خواهند بود و یک مسیر بیشتر برای گذر از این همه گردنه که حتی خانواده و دوستان، تو را به سمت آن میکشند وجود ندارد و آن گذاشتن علامت سوال در برابر هر بایدی است که میخواهد تو را -به زعم خود- به راه راست هدایت کند. هرجا تبلیغات بیشتر، هرچه صدای دهل بلندتر و هرچه اصرار بیشتر باشد، باید تکیه کرد بر همین عقل مبتنی بر علم و حقیقتی که بسیاری با تکیه بر آن، افسار آدمها را در دست گرفته اند. تو قطع...

بسیار مضحک و بسیار موجبات خنده خواهد بود وقتی اساس و اعتقاد بنیادین یک انسان در چشم بر هم زدنی فرو بریزد و همچون زلزله و صاعقه توأمانی که بر جانش افتاده، بداند تمام آنچه بخاطرش حتی حاضر بود جانش را فدا کند صحت نداشته است. زمانی که پس از سالها تعمّق و تجربه حقیقتی آشکار میشود و اعتبار یک قدرت در ذهن فرومیشکند، پرده ها می افتند و آن زمان پیامبر عقل شروع به رسالت میکند. دیگر ارزشی بالاتر از این نیست که صوابی نه به خاطر ثوابش، نه به خاطر رضای شخصی یا قدرتی، نه به خاطر جهانی دیگر، نه به خاطر نتیجهای بلکه فراتر از آن بیدلیل صورت پذیرد. خوبی'>خوبی برای خوبی. خوبی به این دلیل که این زندگی برای آنها که دچار مشقتی هستند آسان تر بگذرد. وقتی همه چیز به کناری میرود و بطن غم سر از خاک برمیآورد، سکوت آدم ب...