نویسنده: هادیتک - دوشنبه بیست و پنجم دی ۱۴۰۲ نمیتوان گفت این حس بودنی که الان دارم خوب است یا بد. اگر بخواهم قضیه را لطیف و احساسی کنم، حتما میگویم: همین که من فرصت کردم فلان تجریه یا فلان حس را به واسطه وجودم در این کره خاکی داشته باشم پس این بودن را دوست دارم. و اگر بخواهم از استدلالهای من درآوردی...

نویسنده: هادیتک - جمعه بیست و چهارم آذر ۱۴۰۲ من همیشه در برزخ توانستن و نتوانستن، شروع کردن یا نکردن یک فعالیت تاثیرگذار در زندگی بودهام. مهمترین کارها هم بیارزش مینماید و در کل چیزی نیست که آدم بخواهد برایش تلاشی انجام دهد. زندگی یک جنگ بزرگ است که ظلمها و مرگهای پیرامون، همیشه ناقوس دشنام و شکست م...

زندگی وارد مرحله جدیدی شده است. از طرفی فرصت پرداختن به علایق ندارم و از طرفی میخواهم به خاطر همان کارهایی که مانع پرداختن من به علایقم شدهاند روزها سریعتر بگذرند. این نوع روزمرگی بسیار آزار دهنده تر از بقیه است.بعضی وقتها فکر میکنم شاید باید دوباره عاشق شوم. عشق حتی اگر از پایینترین نوعش هم باشد با...

اگر دنیای دیگری از پس این دنیا نباشد، به یقین زاد و ولد بزرگترین خطای بنیادین این دنیاست. وقتی ضرورتی به ادامه نیست، این همه کش و قوس و تاریخ و شکنجه و ظلم و وداع بی معنی میشود. ما نفس میکشیم و حیات ما آنقدر با ابتدایی ترین مسائل به مخاطره می افتد که میتوانستیم نباشیم و کافیست به دو سه نسل قبل خود ف...

شرایط همیشه بصورت برابر پیش نمیرود. گاه در بدترین شرایط با مشکلاتی مواجه میشوم که در چنین وضعیتی تقریبا یک از پیش باخته هستم. حتی وقتی دنیا تصمیم بگیرد شرایط را مجدد برابر کند، دوباره آثار باخت قبلی چنان قدرتمند در سمت مخالف در برابر ذهن صفآرایی میکنند که امکان هیچ بردی وجود نداشته باشد. اینجاست که ...

من هیچ نمیدانم ولی با اطمینان بیشتری آنچه به نادرست بر من تحمیل میشود رد میکنم. اگر حقیقتی عریان و مفید برای همه وجود داشته باشد، بلاشک اشارتی کافیست و نیاز به تبلیغات و دستگاه نیست اما هر اصرار و هر تکراری برخلاف عموم بر شک من اضافه میکند. دیگر هیچ دستاویز معنوی هم ندارم و بیشتر منطقی به نظر میرسد ...

نویسنده: هادیتک - جمعه بیست و دوم اردیبهشت ۱۴۰۲ گودال عجیبیست دنیا. به نظر هیچ عدالت معقولی در آن وجود ندارد. در برابر بیشترین فشارها و ظلمها، هیچ دلگرمی و یقینی وجود ندارد و هر امیدی صرفا یک دلخوشی و محرّک موقت برای ادامه مسیر به نظر میرسد. بعضی وقتها گذر عمر شبیه یک تصادف ناخوشایند به نظر میرسد که...

به نظر دچار بیماری قلم شدهام. انبوهی از حرفها و احساسات ریز و درشت دارم که در طول سالیان جاری جمع شدهاند اما قلم هیچ توانی برای تخلیه ندارد و این عدم تخلیه باعث تلنبار حجم عظیمی شده که مرا منگ و احوالاتم را دچار کرختی بیسابقهای کرده است. حتی بهترین و بدترین اخبار، حرکتی را سبب نمیشود. نه نشاط نوشتن ...

از بعضی چیزها خیلی وقت است عبور کردهام و هیچ تصوّری از بازگشت ندارم حتّی اگر در این باقیمانده عمر، بهشتی عینی برایم رؤیت شود. شاید از نظر خیلیها من سنگی شده باشم که هیچ معجزه ای مرا تکان نمیدهد اما آرامش فعلی من در این بلاتکلیفی محض بسیار بیشتر از آرامشی است که برایم ترسیم میکنند. عقل و منطق تنها را...

نویسنده: هادیتک - یکشنبه سیزدهم فروردین ۱۴۰۲ این روزهای عید درگیر حصول آگاهی و افزایش دانش با لپتاپم بودم و در این روزهای آخر استرس اینکه دوباره باید بخاطر یک لقمه نان سر کار بروم مرا آزار میدهد. میدانید خیلی مهم است که کارت درست همراستا با علاقهات باشد. قطعا یکی از بزرگترین بختهای زندگیست. این روزه...

نویسنده: هادیتک - چهارشنبه هفدهم اسفند ۱۴۰۱ ما چشم انتظار نتیجه ای شگرف از مسیری هستیم که به روزمرگی ما تبدیل شده و چه بسا نتیجه ای هم از آن حاصل نمیشود حال آنکه شاید آرامش در مسیری باشد که هیچ امیدی به نتیجه آن نداشته باشیم. هنوز هم برای درک و فهمیدن دیر نیست. اکنون در آستانه چهل سالگی هرچند جلوتر ...

بسیار مضحک و بسیار موجبات خنده خواهد بود وقتی اساس و اعتقاد بنیادین یک انسان در چشم بر هم زدنی فرو بریزد و همچون زلزله و صاعقه توأمانی که بر جانش افتاده، بداند تمام آنچه بخاطرش حتی حاضر بود جانش را فدا کند صحت نداشته است. زمانی که پس از سالها تعمّق و تجربه حقیقتی آشکار میشود و اعتبار یک قدرت در ذهن ...

اینکه بعضی دوپاها در کردار و اخلاق خوب هستند ولی عقایدی دارند که آدم را یک عمر دنبال خود میکشند، بسیار ملالآور است. چه درد بزرگی است آن زمان که پردهها میافتند و پوچی افکار این افراد که چه بسا خود نیز فریب خوردۀ یک دستگاه بزرگتر بودهاند آشکار میشود. اینها شریک جرم هستند. اینها اخلاقشان را طعمه یک شکا...

گاه طوری میشود که نمیدانم شاعرانه بنویسم یا از یک بحث عمیق فلسفی صحبت کنم. مثل طاووس نر که نمیدانم از شکوه پرهایش قلم برانم یا از پاهایی که از بهشت اخراج شده. یا از دختر بشدت زیبایی در کافه بنویسم که از فرط لگدمال شدن روحش در اجتماع، با سیگاری که گوشه لب دارد و با آن چشمان خمار و صدای گرفته در مذمت ...

روی دورترین و کم گذرترین نیمکت پارک که در سایه یک درخت قدیمی در خلوت شب آرمیده بود نشستم. درونم قرار بر ماندن در این قفس نداشت. بخاطر حس غربتی که از کودکی در وطن احساس میکنم، دوست داشتم روی این کره پر حسرت، در دورترین نقطه از نقطه فعلی قرار داشتم. شاید نقطهای در تقارن با اینجا. شاید جایی در جزیرهای ...

خیلی دوست دارم زمانی که زندگی را پشت سر میگذارم، یا در عدم محو شوم چنان که گویی هرگز نبودم و یا زندگی دیگری که انتظارم را میکشد، هرگز شباهتی به کابوسهای هر شبم نداشته باشد. پس از بلوغ بود که من هیچ شبی خواب آرام نداشتهام. همیشه در دنیایی تاریک پرسه زدم و سعی کردم خود را با وحشت حاصل شده تطبیق دهم. م...

نویسنده: هادیتک - پنجشنبه سی و یکم شهریور ۱۴۰۱ آن زمان که هیچ سخنی برای نوشتن ندارم، خود را در دامن آرام سکوت می اندارم و طلب میکنم آنچه دست نیافتنیست. فرصتها در گذرند و التهاب پایان، تمرکز انجام صحیح کار را به مخاطره میاندازد. اینجاست که باید در چند جبهه مبارزه کنی. ابتدا غلبه بر اضطرار موجود و دوم...

    باید آن لحظات طلایی را ساخت که بنشینیم و به ورای مرزهایی که درگیرش هستیم اندیشه کنیم. افکاری هست که در جامعه نمیتوان بیان کرد چرا که قوانین اجتماعی جلوی شما را خواهند گرفت و شاید محکوم شوید با اینکه تقریبا مطمئن شدهاید درست هستند. افکاری هستند کمی قویتر که نمیتوان در خانواده بیان کرد چه بسا شما ...

    احساس میکنم تک تک سلولهای مغزم رو به تباهی گذاشتهاند و همین باعث بدبختی و نشاط توأمانی شده است. بدبخت از این لحاظ که تقریبا هیچ چیز یادم نمیماند جز پاره خیالاتی که همیشه در ذهن درگیرم رژه میروند و نشاط ازین بابت که هجوم و انباشت دردها من را از پای در نمیآورند چون ساعتی بعد اصلا در خاطرم نماندهان...

نویسنده: هادیتک - چهارشنبه چهارم خرداد ۱۴۰۱     بشدت میل به پر کشیدن دارم اما کارهای ماندۀ زیادی دارم که باید انجام دهم صد البته تشخیص اهمیت انجامشان با من نیست و شاید کارها پس و پیش شود. در حال حاضر صداقت، تنها التیامیست که میتوانم روی زخمهای کاری خود قرار دهم و بی هیچ سلاحی منتظر شب باشم.    ... و...